แอบเย็ดพี่สะใภ้ของลุง ผมกระแทกสะโพกเข้าไปเดียวเต็มลำเธอร้อง “อ๊าา…อื้ออ… โอ๊ย…”

เรื่องเสียว แอบเย็ดพี่สะใภ้ของลุง ผมกระแทกสะโพกเข้าไปเดียวเต็มลำเธอร้อง “อ๊าา…อื้ออ… โอ๊ย…”

บ้านตาแป้นตั้งอยู่เกือบสุดซอยตันของหมู่บ้าน ตัวบ้านเป็นเรือนไม้สองชั้นยกพื้นสูง ใต้ถุนกว้างสำหรับจอดมอเตอร์ไซค์และเก็บเครื่องมือทำสวน หลังบ้านมีสวนลิ้นจี่เก่าแก่ต้นสูงทึบ กิ่งก้านแผ่คลุมจนถึงชายคา ตอนกลางคืนเงาของต้นไม้จะทอดยาวข้ามสนามหญ้าเข้ามาเกือบถึงเรือน

ผมชื่อตะวัน มาอยู่กับตาแป้นตั้งแต่เรียนจบ พ่อกับแม่ไปทำงานต่างจังหวัด ตอนแรกก็มาแบบไม่เต็มใจนัก แต่พออยู่ไปไม่นานกลับรู้สึกผูกพันกับความเก่าแก่ของบ้านหลังนี้ ตาแป้นอายุเจ็ดสิบกว่า ท่านเป็นคนเงียบขรึมแต่ใจดี ชอบตื่นตีห้าเพื่อกวาดลานหน้าบ้านและต้มน้ำใส่กระติกไว้ให้ผมเสมอ

วันหนึ่งตาแป้นไปตรวจสุขภาพประจำปีกับญาติที่ตัวเมือง ผมอยู่บ้านคนเดียว ช่วงหัวค่ำอากาศร้อนอบอ้าวผิดปกติ แม้พัดลมเพดานจะหมุนแรงแค่ไหนก็ยังหลับไม่ลง นอนพลิกตัวไปมาอยู่บนเสื่อจนเหงื่อซึมตามลำคอ ในที่สุดเลยตัดสินใจเปิดประตูหลังบ้านเดินไปนั่งเล่นชานไม้หลังครัว ที่ตรงนั้นลมพัดมาจากสวนลิ้นจี่เป็นระยะพอช่วยคลายร้อน

เสียงจักจั่นเรไรระงมดังสม่ำเสมอเป็นจังหวะจนเกือบเคลิ้ม หากแต่เสียงหนึ่งที่ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบทำให้ผมสะดุ้ง เสียงนั้นคล้ายเสียงหายใจลึกยาวสลับเสียงครางต่ำในลำคอ ไม่ได้ดังต่อเนื่อง แต่ดังแว่ว ๆ มาจากแนวต้นลิ้นจี่ที่มืดสนิทด้านหลัง

ตอนแรกคิดว่าหูแว่วหรือเป็นเสียงแมวตัวผู้ร้องหาคู่กัน บรรยากาศชนบทยามค่ำมีเสียงประหลาดเหล่านี้อยู่เสมอ ทว่าเมื่อเงี่ยหูฟังดี ๆ เสียงนั้นกลับชัดขึ้น เหมือนเสียงผู้หญิงกำลังครางอย่างพึงใจ ฟังคล้ายเสียงครวญเบา ๆ ที่ถูกกลั้นเอาไว้เสียจนจับใจ

ความอยากรู้อยู่เหนือความกลัว ผมลุกเดินเท้าเปล่าลงบันไดไม้ข้างครัว หญ้าใต้ฝ่าเท้ายังชื้นเพราะบ้านตาแป้นรดน้ำผักตอนเย็น ระยะจากชานเรือนถึงแนวต้นไม้ไม่ถึงยี่สิบเมตร แต่ยามนี้เหมือนไกลเป็นร้อยก้าว หัวใจเต้นตุบ ๆ อยู่ในอก ขณะสายตาพยายามเพ่งมองหาร่องรอยของสิ่งที่ทำให้เกิดเสียงนั้น

ตรงโคนต้นลิ้นจี่ต้นใหญ่สุด มีเงาร่างหนึ่งนั่งพิงลำต้น เธอสวมชุดนอนกระโปรงยาวสีอ่อน ผมยาวปรกลงมาปรกหน้า เงาหนาทำให้มองไม่ชัดว่าเป็นใคร แต่ลักษณะท่าทางเหมือนกำลังก้มหน้าก้มตาทำอะไรบางอย่างกับตัวเอง มือสองข้างอยู่ระดับหน้าท้อง ขยับไหวเล็กน้อยเป็นจังหวะเดียวกับเสียงครางที่ผมได้ยิน

ผมยืนนิ่งห่างไปประมาณห้าถึงหกเมตร อยากเรียกแต่กลัวเสียงหาย ลมหายใจของผมเริ่มหนักขึ้น หัวสมองประดังไปด้วยคำถามว่าใครกันที่มานั่งอยู่ตรงนี้ดึกดื่น ทำไมถึงมาอยู่ตามลำพัง แล้วทำไมเสียงที่เปล่งออกมาถึงสั่นระริกด้วยความรู้สึกบางอย่างที่คุ้นเคย

ก่อนจะได้สติ เธอผู้นั้นเงยหน้าขึ้นช้า ๆ แสงจันทร์ที่ลอดกิ่งไม้กระทบโครงหน้าขาวซีด คิ้วโก่ง ปากหน้ารูปกระจับ ตาคมกลมโตคล้ายจะมองตรงมาทางผม ผมจำได้ในทันใด นั่นคือพี่ออม พี่สะใภ้ของลุงเที่ยงที่อยู่ติดกัน เธอเป็นสาวชาวนครสวรรค์ อายุราวสามสิบต้น ๆ ผิวขาวผ่อง รูปร่างอวบอิ่มเอวคอด สะโพกผาย มักแต่งตัวสบาย ๆ อยู่กับบ้าน ผมเคยเห็นเดินผ่านหน้าบ้านบ่อย ๆ เวลาไปซื้อของที่ตลาด

ตอนนั้นเองผมก็ได้กลิ่นหอมอ่อน ๆ ลอยมากับลม กลิ่นคล้ายน้ำอบไทยปนเหงื่ออุ่น ๆ กลิ่นเย้ายวนแปลก ๆ ที่ทำให้ใจเต้นแรงอย่างไม่รู้สาเหตุ พี่ออมไม่พูดอะไร เธอเพียงแต่ผ่อนลมหายใจยาว แล้วค่อย ๆ เลื่อนมือขึ้นมาปัดปอยผมที่หน้า ริมฝีปากแย้มออกเล็กน้อยกับรอยยิ้มเคือง ๆ เหมือนรู้ว่ามีคนมอง

แล้วเธอก็พูดขึ้นด้วยเสียงแผ่วพอได้ยินว่า “ตะวัน… มาเมื่อไหร่”

เสียงเรียกนั้นชวนให้ขนลุก ผมไม่เคยบอกเธอว่าผมชื่ออะไร หรืออย่างน้อยก็จำไม่ได้ว่าเคยแนะนำตัว แต่ไม่ทันที่จะถาม เธอก็ค่อย ๆ ยันตัวลุกขึ้นยืน ชุดกระโปรงสีอ่อนนั้นบางพลิ้วจนเห็นเงาร่างภายใต้ ไม่ได้สวมเสื้อชั้นใน เห็นร่องเงาสะโพกกลมงาม และเสี้ยวขาอวบเนียนยาว

ตอนที่เธอเดินเข้ามาใกล้ ผมได้สังเกตว่าเธออยู่ในวัยสาวเต็มตัว หน้าท้องแบนราบ สะโพกขยับอวดความเป็นหญิงอย่างเป็นธรรมชาติ แต่สายตาของผมตกไปที่มือของเธอซึ่งเปื้อนบางอย่างที่มันวับคล้ายกับน้ำลายหรือหยาดน้ำใส ๆ ไม่แน่ใจ สิ่งนั้นทำให้สมองผมวาบร้อนขึ้นมา

“พี่ได้ยินเสียงนายนอนไม่หลับเลยเดินมานั่งเล่นแถวนี้บ่อย ๆ” เธอพูดด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ “คืนนั้น ๆ นะ… ใจมันเหงา… มันเลยต้องออกมาหาอะไรทำ”

ผมอึกอักไม่เป็นภาษา รู้เพียงว่าขายาวั้งสองข้างเหมือนฝืนจะก้าวถอยหลัง สายตาไม่กล้ามองหน้าเต็มดวง ได้แต่ตวัดมองปลายคาง ห่อไหล่กลม ๆ ที่โผล่พ้นประบ่า และแผงหน้าอกอิ่มดึงที่เต้นกระเพื่อมขึ้นลงตามทุกลมหายใจของเธอ

“นายเคยเห็นผู้หญิงที่เขาต้องช่วยตัวเองไหม” เธอกระซิบถามพลางเอียงคอ จดจ้องดวงตาผมอย่างหยอกเอิน

ลมวูบใหญ่พัดใบไม้ดังซ่า หอบกลิ่นผิวกายพี่ออมเข้ามาเตะจมูกอีกรอบ น้ำเสียงและคำถามของเธอปลุกความเป็นหนุ่มแน่นในตัวผมให้ตื่นขึ้น ปากหนักราวกับตะกั่วแห้งผาก ท่อนล่างคับแน่นขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ตอนนั้นเองเธอเข้ามาแนบชิดจนหลังผมชนกับต้นลิ้นจี่อีกต้น ร่างผมร้อนรุ่มทั้งที่เหงื่อบนผิวกำลังแห้ง พี่ออมค่อย ๆ วางมือลงบนหน้าอกผม เธอไม่บีบหรือรุนแรง เพียงแต่ลูบช้า ๆ ปลายนิ้วไล้ลงตามกลางอก ผ่านหน้าท้องจนถึงขอบเอวกางเกงขาสั้นของผม

“หืม… เห็นกันขนาดนี้แล้วยังเงียบอีกน้า” เธอกระซิบแล้วหัวเราะคิกเบา ๆ รอยยิ้มเป็นประกายในความมืด “ตัวร้อนเป็นไฟขนาดนี้แล้ว ยังจะทำเป็นบื้ออีก”

ผมอ้าปากจะพูดอะไรสักอย่าง แต่กลับมีเสียงเพียงครางแผ่ว “อ่าฮะ…” หลุดออกมา เมื่อมือเย็น ๆ ของเธอเคลื่อนลงลูบผ่านผ้ากางเกงตรงจุดที่ตึงแน่นที่สุด

จังหวะแรกมันเหมือนไฟลวก เธอใช้ปลายนิ้วเลื่อนขึ้นลงช้า ๆ กดเบา ๆ สลับรูดซ้ำ ดวงตาสบกับผมตลอดเวลาเหมือนจับอาการทุกนิด ทุกครั้งที่ผมนิ่วหน้าหรือเผลอสูดลมหายใจแรง เธอก็จะยิ้มมุมปากแล้วกดแรงขึ้นอีกนิด

“ถอดให้พี่ดูได้ไหม” เธอถามเสียงอ่อย ทั้งที่มือไม่รอฟังคำตอบ ผมจึงได้แต่ยืนตัวแข็ง ขาทั้งสองข้างเริ่มอ่อนแรง ปล่อยให้เธอจัดแจงถอดกางเกงลงไปกองพื้น ดึงของเด็ดดวงที่เธอเรียกมันว่า “ของแข็งน้องตะวันที่ไม่ยอมหลับยอมนอน” ออกมาสัมผัสอากาศยามดึก มันชูชันในมือเธอ ลำใหญ่ยาวเป็นเงาตัดกับแสงจันทร์

“ใหญ่กว่าที่คิดอีก…” เธอว่าแล้วหัวเราะเบา ๆ มือเรียวของเธอลูบรูดจากโคนสู่ปลายอย่างชำนาญ ประคองน้ำหนักของแท่งเนื้ออุ่น ๆ ก่อนจะนวดคลึงถุงใต้เบา ๆ จนผมหลับตาปล่อยเสียง “อื้ออ… โอ๊ย…” ออกมาไม่ขาดปาก

“เสียวไหม” เธอถามเสียงกระซิบร้อน ๆ ข้างหู ผมเพียงพยักหน้าเร็ว ๆ มือผมไม่รู้จะวางตรงไหน ความเสียวสั่นแล่นจากโคนอวัยวะเพศไปถึงกระดูกสันหลัง ปลายนิ้วใจร้ายของเธอยังเขี่ย ๆ ถู ๆ ตรงหัวรูตรงปลายซึ่งมีน้ำเมือกเยิ้มเริ่มซึมออกมา เธอก้มลงมองใกล้ ๆ แล้วชักมือขยับเร็วขึ้น เสียงนั้นดังเสียดกับกลางดึก ฟังลามกแต่ปลุกอารมณ์ยิ่งกว่าจะให้อภัย

“อยากอมไหมพี่…” ผมไม่แน่ใจว่าคำพูดนั้นออกจากปากตัวเองอย่างไร รู้ตัวอีกทีพี่ออมก็ย่อตัวลงคุกเข่าต่อหน้าผม เธอเงยหน้าสบตา แลบลิ้นเล็ก ๆ ไล้ตามแนวใต้ลำจากโคนขึ้นมาถึงปลายอย่างเนิบ ๆ แววตายียวนเหมือนแมวกำลังเลียครีม ผมเห็นปากอวบอิ่มอ้าออกก่อนจะครอบลงมาบนหัวบานของของแข็งส่วนนั้น

“อ๊ะ…” เสียงครางของผมดังอย่างห้ามไม่อยู่เมื่อความร้อนชื้นจากปากและลิ้นของเธอโอบรัดรูดลงช้า ๆ เธออมลึกเข้าออกเป็นจังหวะ มือยังพันช่วบรูดโคนที่เหลืออยู่ สลับกับหยอกถุงเป็นพัก ๆ ทุกครั้งที่ปลายของผมกระทบเพดานปากนุ่ม ๆ ความเสียวซ่าจะวิ่งแล่นขึ้นไปถึงกระหม่อม

เธอใช้ลิ้นเก็บความยุบยับของเส้นเลือดที่ปูดขึงบนแท่งเนื้อ อมแล้วดูดแรงจนแก้มตอบลงเป็นร่องลึก ผมทนไม่ไหวเอื้อมมือไปจับศีรษะเธอแน่น สะโพกเริ่มขยับส่งเข้าไปในปากร้อนชื้นตามจังหวะของมันเอง เสียงน้ำลายดังจ๊วบ ๆ ผสานเสียงครางในลำคอของเธอดังครางตอบ “อืออ… อืมม์… จัง…” เหมือนชอบใจที่ผมเริ่มตอบสนอง

แต่ก่อนที่ผมจะแตกร่วงเข้าปากเธอ เธอกลับถอนริมฝีปากออกปล่อยไว้เพียงปลายลิ้นแตะเบา ๆ “อยากให้เข้าไปข้างในพี่ก่อน…” เธอว่าแล้วก็ยันตัวลุกขึ้น ปลดสายชุดทั้งสองข้างให้ตกลงมาพรวด ก่อนจะหันหลังให้ผม ยกชายกระโปรงขึ้นแล้วชี้มือไปยังก้นกลมงามที่แย้มออกให้เห็นช่องอวบแน่นบานฟู เป็นลอนสีเข้ม ๆ ชุ่มฉ่ำหรั่งน้ำใส

“หีพี่เปียกแฉะตั้งแต่เห็นน้องตะวันยืนแข็งทื่อเมื่อกี้แล้ว…”

ผมกลืนน้ำลายเสียงดังเอื้อก พี่ออมยันมือกับต้นลิ้นจี่ แยกขาให้กว้างขึ้น โค้งหลังงอนก้นชันขึ้นอย่างว่าง่าย ตอนที่ผมสอดปลายเข้าไปแตะร่องหีอุ่น ๆ เธอก็สะบัดสะโพกถูไถกับปลายควยอย่างขัดใจ จะให้ผมรูดผ่านรอยแยกนั้นช้า ๆ หยอกจนเธอคราง “น้องตะวันเอ๊ย… ใส่เข้ามาเถอะ… อย่าแกล้งพี่…”

ผมไม่รอช้า กระแทกสะโพกเข้าไปเดียวเต็มลำ เธอร้อง “อ๊าา…” ทันที ท่อนเนื้อหนืดแน่นของผมจมหายไปในร่องสาวหม้ายข้างบ้านอย่างง่ายดายเพราะน้ำรักชุ่มโพรง เธอเกร็งรอบตัวผมเป็นระลอก ๆ ความแน่นบีบรูดราวกับจงใจจะรีดให้เสร็จในไม่กี่ความรู้สึก

“โอ๊ย… ลึก…” เธอครางเมื่อผมตั้งจังหวะเข้าออกแรก ๆ ช้าลึกจนสุดแล้วดึงเสียดเอาจนเกือบหลุด ก่อนจะอัดกลับเข้าใหม่ คราวนี้เร็วกว่าเดิม สะโพกปะทะก้นกลมดังพรวดพราด เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังหนักแน่น ผสมเสียงครางของเราสองคนที่ดังสอดประสานกันอยู่ในสวนหลังบ้าน

เธอหันมามองผมผ่านบ่า ตาเหม่อลอยน้ำเอ่อคลอ เป็นจังหวะเดียวกันกับที่ไอเย็นจากเงาไม้ลู่ลงมาถูกแผ่นหลังทั้งสอง พี่ออมยังครางเป็นเพลง “แรงอีก… ตรงนั้น… อือ… น้องเอ๋ย… เอาเลย…”

ผมกระชับมือทั้งสองไว้ที่เอวคอดของเธอแล้วเร่งจังหวะกระแทกตามอารมณ์เถื่อนที่พลุ่งพล่าน หัวเนื้อแข็งบานรูดสวนกับผนังเนื้ออวบอุ่นจนเธอถึงกับยวบเล็กน้อยแต่ยังทรงตัวได้ดี ความเสียวแต่ละครั้งแล่นตามไขสันหลังราวกับมีมือเย็นลูบ ผมก้มลงซบไหล่เธอจากด้านหลัง ฟันแทะหลังหูเบา ๆ ได้ยินเสียงเธอสะอื้นคราง

“จะแตกในได้ไหมพี่…” ผมถามเสียงพร่า

“ได้… ให้หมด… ใส่ในพี่… อ๊า…” เธอตอบเหมือนรู้ว่าผมไม่อาจรอไหวอีกแล้ว

ผมเร่งจังหวะสั้นกระชั้นขึ้นหลายนาที กระทบช่องลึกสะเทือนใจ เธอร้องกระเส่ายามหัวแท่งพุ่งถึงมดลูกในบางจังหวะ แล้วที่สุดคลื่นเสียวก็ถาโถมจนผมต้องกดสะโพกลึกที่สุดฝังลำค้างไว้ภายใน ความร้อนฉีดอัดแน่นในร่องอวบอิ่ม หยดเยิ้มไหลซึมตามซอกขาเธอ ผมพ่นลมหายใจแรงอยู่ข้างหลังพลางตัวสั่นเป็นระยะ

พี่ออมเองก็ถึงที่สุดไปพร้อมกัน ร่องเนื้อหนีบรัดเป็นจังหวะซ้ำ ๆ รอบแท่งของผมที่ยังไม่ถอนออก เธอคราง “อ้าาา… จะตาย…” ก่อนทรุดเข่าลงนั่งบนพื้นหญ้า ผมจึงทรุดตามกอด ซุกใบหน้ากับแผ่นหลังชุ่มเหงื่อของเธอ เรานั่งหอบหายใจด้วยกันอยู่อย่างนั้น ร่างกายยังไหวตามแรงสั่นที่เหลืออยู่

แสงจันทร์เริ่มเลื่อนผ่านยอดไม้ไปทางตะวันตก ลมเย็นพัดโชยเข้าซอกผ้าที่ไม่เรียบร้อย ผมแนบแก้มกับหลังเธอได้ยินเสียงหัวใจเต้นแรงของเราทั้งสองดังทุ้มอยู่ในอก เธอหัวเราะอ่อน ๆ แบบหมดแรง แล้วก็พูดว่า “คืนนี้คงหลับสบายขึ้นนะ”

เช้าต่อมาผมตื่นสายกว่าปกติ ตาแป้นกลับมาถึงบ้านแต่เช้าและปลุกเรียกให้ลงไปกินข้าวผัดที่ท่านทำไว้ แดดส่องลานบ้านโล่งสว่าง ใต้ต้นลิ้นจี่ไม่มีร่องรอยของใคร เหลือเพียงกางเกงขาสั้นของผมกองพับอยู่บนชานหลังบ้าน แล้วในใจผมก็ยังไม่รู้ว่าสิ่งที่เจอเมื่อคืนเป็นเรื่องจริงหรือเพียงฝันสั้น ๆ แต่กลิ่นน้ำอบปนเหงื่ออุ่นติดอยู่ที่ปลายนิ้วยังคงหอมยั่วเย้าบอกความจริงทุกอย่าง

ตั้งแต่นั้น ทุกครั้งที่ผมเดินผ่านหน้าบ้านลุงเที่ยงและเห็นพี่ออมหิ้วตะกร้ากลับจากตลาด เธอจะยิ้มให้พอเป็นพิธีแล้วก้มหน้าหนีตาใคร ๆ ปล่อยผมยืนใจสั่นอยู่กลางแดดโดยไม่มีใครรู้ว่าภายในรอยยิ้มนั้นมีอะไรเกิดขึ้นเมื่อคืนที่สวนลิ้นจี่หลังบ้านตาแป้น

ติดตามอ่านเรื่องเสียวได้ทุกวันได้ที่เรื่องเสียวๆ ยอดฮิตจาก SAWSTORY.COM